افزایش بهره مندی از ماه مبارک رمضان-shia muslim-19616
آداب ماه رمضان در محیط کار
خرداد ۱۸, ۱۳۹۵
Young man have job interview.
در مصاحبه شغلی چه نگوییم؟ قسمت اول
خرداد ۲۹, ۱۳۹۵

با همکاران آزار دهنده چه کنیم؟

how-to-handle-office-politics

اول صبحه، دیشب خوب خوابیدی، صبح ورزش کردی و یه صبحانه اساسی نوش جان کردی، کلی برنامه برای امروزت داری که تو ذهنت داری مدام سبک سنگینشون می کنی که وقتی رسیدی پشت میز کارت اول کدوم کار رو باید انجام بدی. جلوی در ورودی یهو سر راهت سبز میشه. زورکی با هم سلام و علیک می کنید و وارد میشید. خدایا چرا تو اینهمه زمان این آدم باید دقیقا همین لحظه برسه جلوی در؟ من تمام تلاشم رو می کنم که اونو نبینم، حتی اتاقم رو به زور عوض کردم ولی بازم باید اول صبحی ببینمش؟

تموم شد، انگیزه و انرژی از بین رفت، جاشو داد به خاطرات تلخ از برخورد زشت اون همکار جلوی بقیه با تو، اینکه نتونستی جوابشو بدی، صحنه به صحنه یادت میاد بدی هایی که در حقت کرده و دوباره با خودت شروع می کنی: ای خدا من تا کی باید این آدم رو ببینم؟ تا کی تحملش کنم؟ دلت آشوب شده، انواع احساسات بد مثل خشم، غم، کینه، احساس ضعف، احساس بی عرضگی و قربانی بودن میاد سارغت. پشت میزت نشستی، کلی برنامه داشتی، اما الان فقط مات و مبهوت به مانیتور کامپیوتر زل زدی و تا ظهر فقط از این سایت خبری به او سایت خبری میری.

این صحنه برای چند تا از شما آشناست؟ چند نفر از شما تا به حال در محیط کارتان مورد آزار و اذیت یک یا چند نفر قرار گرفته اید و این موضوع بدون اینکه فیصله پیدا کند تنها مسکوت مانده؟ به خاطر ترس ازآبروریزی، ترس از اینکه در محیط کار صدای خود را بالا ببرید و دعوا راه بیاندازید چند بار سکوت کرده اید؟ حدس می زنم بیشتر خانم ها به این سوال ها پاسخ مثبت بدهند چون در حال حاضر محیط کار برای خانم ها چالش های بیشتری دارد و در عین حال خانم ها نسبت به اتفاقات محیط حساس تر از آقایان هستند.

negative-people

مشکل اساسی در چنین حالاتی این است که درد و ناراحتی ایجاد شده از این وضعیت بارها و بارها با دیدن شخصی که شما را آزار داده تکرار می شود و می تواند سلامت روحی و جسمی وحتی موقعیت شغلی ما را به خطر بیاندازد، پس این مسئله ای نیست که دست کم گرفته شود و به امید فراموشی در اثر گذشت زمان رها شود.

اگر فقط تحمل کنیم و احساس منفی خود را نسبت به آن شخص نادیده بگیریم ممکن است عادات ناسالمی مانند غیبت، زیرآب زنی و حسادت در مورد آن شخص گریبان ما را بگیرد، از تمام دستاوردهای آن شخص ناراحت و عصبانی شویم و ناخودآگاه اینجا و آنجا زبان به بدگویی بگشاییم. برای جلوگیری از چنین وضعیتی که مسلما ما را از شخصیت آرمانی خود دور می کند و باعث می شود دچار عذاب وجدان و رنجش از خودمان بشویم باید چاره ای بیاندیشیم. راه حل های زیر می تواند مفید باشد:

  • در درجه اول باید این احساسات منفی را ببینیم و آنها را جدی بگیریم. به خودمان حق بدهیم که از دست آن شخص ناراحت باشیم، دلیل و علت ناراحتی را کاملا مشخص کنیم، نوشتن روی کاغذ در این حالات می تواند به شفاف شدن ذهن کمک کند. اگر دلایل ناراحتی برای ما شفاف نباشد ممکن است ناراحتی خود را به موضوعات مختلف تعمیم بدهیم و دائم عصبانیت و رنجش ما افزایش پیدا کند.

  • فرار کردن مشکلی را حل نمی کند، باید با مسئله روبرو شد. با سنجیدن موقعیت، اگر ناحقی در مورد ما شده و امکان احقاق حق وجود دارد و موقعیت ما را به خطر نمی اندازد بهتر است با روش های حساب شده و منطقی از حق خود دفاع کنیم.

  • اگر ماجرا تمام شده و رفته سعی کنیم آن شخص را ببخشیم، بخشش یعنی رها کردن فکرهای منفی در مورد آن شخص و خلاص کردن خودمان. مسلما بخشیدن کار راحتی نیست و متاسفانه باید بگویم بعد از سالها تلاش و مطالعه و شرکت در کلاس های مختلف به این نتیجه رسیده ام که روش خاصی ندارد. تنها در یک کلام باید بخشید و رها کرد. فکر کردن به اینکه بالاخره او هم یک انسان است با ضعف های خود و جایزالخطا می تواند مفید باشد.

  • علاوه بر آن شخص باید خودمان را ببخشیم، چون معمولا برخوردهای آزار دهنده رابطه ما با خودمان را هم خراب می کند و ما دائم خود را سرزنش می کنیم که چرا خود را در چنان موقعیتی قرار دادیم یا اینکه چرا به موقع از حق خود دفاع نکردیم و ضعیف عمل کردیم. به این اتفاق ها به چشم تجربه ای برای قوی تر و داناتر شدن نگاه کنیم و خود را ببخشیم.

  • گاهی وقتها کارهایی مثل دیدن خوبی ها و نکات مثبت آن شخص از طریق نوشتن آنها روی کاغذ می تواندسودمند باشد. هر انسانی مجموعه ای از خوبی ها و بدی هاست، ممکن نیست یک نفر فقط بدی داشته باشد ولی چون ما از او ناراحتیم فقط بدی هایش را می بینیم و در نتیجه فقط بدی های او را جذب می کنیم. به او فرصت بدهیم که جنبه های خوب و انسانی اش را هم به ما نشان بدهد.

شما چه تجربه هایی از افراد آزار دهنده و اعصاب خرد کن در محیط کارتان دارید؟ چه راه حل هایی را برای خلاص شدن از شر احساساتی که نسبت به این افراد داریم پیشنهاد می کنید؟

شنبه هایتان شاد 🙂

38 دیدگاه ها

  1. mohammad می‌گه:

    یکسال تمام با یه آدم مریض روانی همکار شدم که دهن همه رو سرویس کرده از هر کی خوشش نیاد بیچاره است، متاسفانه سواد پایین و فساد کاری داره، اما رییس با وجود اینکه میدونه چکار هایی میکنه خیلی قبولش داره و اصلا به حرف های من گوش نمیده، واقعا کارکردن برام سخته، اما به خاطر وضع کم کار مجبورم تحمل کنم
    حاضره شرکت خسارت ببینه تا منو خراب کنه، از جیب شرکت هزینه میکنه برا خراب کردن من
    متاسفانه خیلی اختیارات داره، و سنش هم زیاده به خاطر تخصصش رییس دزدی هاش هم به جان خریده

    خدای من خودت کمک کن

    • فاطمه حاجی ولیئی می‌گه:

      شرایط خیلی سختیه دوست عزیز، تا بحال به این فکر کردید که این آدم چرا این کارها رو می کنه؟ یا اینکه چه چیزی باعث میشه از طرف شما احساس ناامنی بکنه؟

  2. دهقانی می‌گه:

    سلام
    مطلب شما خوب بود در عین حال به نظرم باید درجه حساسیت مان را اول پایین بیاوریم و قدری ظرفیت تحمل را بالا برد
    همچنین معتقدم نباید برای همه آدم ها یک نسخه پیچید و با هر فرد با توچه به ویژ گی های شخصیتی و مو قعیت برخوردهای متفاوت کرد گاهی اوقات باید بخشید و رها کرد و گاهی اوقات باید برخورد های محکمی و خشن انجام داد و همه اینها بستگی به موقعیت زمانی و مکانی وویژگی های فرد مقابل دارد

  3. حسین می‌گه:

    دو سال با یک آدم آزار دهنده کار می کردم ، درسته سختی زیادی دارد ولی بسیار و بسیار عامل موفقیت های فعلی ام همون دوسال است

    • فاطمه حاجی ولیئی می‌گه:

      چه عالی، تبریک میگم. اگه دوست داشتید توضیح بدید که چطور از این موقعیت ناخوشایند برای خودتون موفقیت به بار آوردید.

  4. davari می‌گه:

    ایده نوشتن بسیار عالی است
    از دیدگاه های ساده وکاربردی شما ممنونم

  5. محسن محمدی می‌گه:

    با سلام
    به نظرم اگر کسی تا حدی که در این مقاله توصیف کردید از وجود یکی از همکارانش به هم میریزه، یا خودش یه مشکلی داره و باید تبدیل به فرد قوی‌تری بشه و یا جای درستی رو برای کار انتخاب نکرده.

  6. پوریا می‌گه:

    خداوکیلی سختی همه مسائل کار یه طرف….همکار دق داشتن یه طرف

  7. نگار رضوی می‌گه:

    ممنون از شما که به مساله مهمی اشاره کرده و خیلی دقیق اونو بررسی کردین.
    محیط کار جزء مهمی از زندگیمونه و مسائل پیش اومده در اون هم قسمتی از زندگیمون. برای احساس خوشبختی واقعی کردن نمیشه فقط خونواده خوب داشت و گفت خب همه چی عالیه، اما اینم یه واقعیتیه که ما بیرون از خونه و از جمله در محل کارمون با آدمای مختلف سروکار داریم و همیشه این ما نیستیم که همکارامونو انتخاب می کنیم و همیشه هم نمیشه با بروز مشکل جا رو عوض کرد مثل این ماجرایی که مطرح کردین.
    نظرمو با یه مثال جمع بندی می کنم:
    یه سنگ داریم و یه شیشه. سنگ به شیشه بخوره چی می شه؟ بنظرتون شکستن شیشه تقصیر سنگه یا جنس خود شیشه؟ اگه شیشه دوجداره یا ضد گلوله باشه هم به همین راحتی می شکنه؟
    اگه ما شیشه باشیم و تمامی مشکلات دور و اطرافمون سنگ وقتی ما یه شیشه تقویت شده باشیم در عین صفا و شفافیتمون می تونیم مقاوم هم باشیم و نه تنها خودمون آسیب نبینیم که به اطرافیانمونم احساس امنیت و آرامش بدیم!

  8. صادق می‌گه:

    نکات بسیار خوبی رو گفتین
    در برابر آدم های آزار دهنده و مهاجم فقط باید به یاد داشته باشیم که حفظ سلامت روح و جسم و ذهن خیلی مهمتر است.
    ممنونم از شما

  9. ح.مرادی می‌گه:

    ممنون از راهنمای شما
    همکاری با افراد آزار دهنده خیلی صبر و تحمل نیاز داره

  10. مطلب خیلی خوب و لازمی بود
    افرادی که در این مقاله به آنها اشاره کردید، به نظرم ضعف هایی دارند که اغلب همین ضعف ها آنها را سرپا نگه داشته است و اغلب نمی توان امیدی به بهبود رفتارشان داشت.
    از این رو به نظرم بهترین راه عدم حضور در مکان هایی است که این فرد یا افراد حضور دارند.
    ممنون از مقالات بسیار خوب وبسایت شنبه شاد

  11. مهدی سلطانی می‌گه:

    با سلام
    ممنون از مقاله ای که گذاشتید واقعا این مساله باعث اذیت و آزار خیلی ها در محیط کار میشه . با این نکات خوبی که شما بیان کردید مطمئنا می توان جلو خیلی از مشکلاتی که در اثر این مساله ناخوشایند به وجود می آید را گرفت و هر روز با شادی بیشتر بهره وری بیشتری را داشته باشیم.
    با تشکز مجدد.

  12. ابوالحسن غزنوي می‌گه:

    موضوع بسیار جالبی بوده که متاسفانه در محیط کار با آن مواجه میشم و الآنی که در حال نوشتن هستم همکار کناریم رو أعصابمه و دلم میخاد جفت پا برم رو صورتش
    کار نمیکنه
    سعی میکنم با خودم کنار بیام و بالإجبار تحمل میکنم

    • فاطمه حاجی ولیئی می‌گه:

      احساستون رو درک می کنم، ولی همونطور که در مقاله گفتم تحمل کردن چاره کار نیست. باید مسئله را اگر می توانید با آن شخص حل کنید و اگر امکانش نیست در درون خودتان حل کنید.

  13. ستایش می‌گه:

    واقعاً موضوع خوبی رو مطرح کردید،به عقیده من بدترین حالت ممکن در محیط کار،داشتن یک همکار بد هست.
    گاهی سکوت در برابر این افراد شرایط را سخت و برخورد حساب نشده نیز ممکن است شرایط را سخت تر کند.
    من در چنین مواقعی،به این فکر میکنم که اگر من جای او بودم چه برخوردی می کردم.ممکن است این شخص در حال تجربه
    روزهای خوبی نیست!و از این برخوردش منظور خاصی ندارد.با این فکر خودم هم آروم میشم.

  14. باقرپور می‌گه:

    خیلی رو اعصابن
    ترجیح میدم حالشونو بگیرم و بهشون بی محلی کنم

  15. شهرام عادلی می‌گه:

    من این چیزا واسم مهم نیست. وقتی کسی تو محل کار یا هرجای دیگه حالم رو بگیره، تا زمانی که حالش رو نگیرم ولش نمیکنم. من بشخصه تنها از این راه آرامش میگیرم و تا الان هم موفق بودم و نیاز زیادی به تکنیک های که شما گفتید حس نمیکنم! وقتی تلافی اینقدر فاز میده چرا که نه؟!

    • فاطمه حاجی ولیئی می‌گه:

      خوب آدم ها باهم فرق دارند. اگه واقعا این کار به شما کمک می کنه و بعدش احساس خوبی دارید و رابطه تون با همکارانتون روز به روز بدتر نمیشه یعنی این روش برای شما جواب میده.

  16. شیخ انصاری می‌گه:

    ممنونم از بایت مطلب مفیدتون .
    به نظر شما حرف زدن بطور مستقیم با خود اون شخص میتونه موثر باشه ؟

    • فاطمه حاجی ولیئی می‌گه:

      این کاملا بستگی داره به خود اون شخص و همینطور نحوه مطرح کردن ما. کار بسیار ظریفیه که برای انجامش باید طرفمون رو خوب بشناسیم و بدونیم چطور میتونیم مطالبی از این دست رو باهاش مطرح کنیم. اشتباه عمل کردن ممکنه فقط اوضاع رو وخیم تر کنه.

  17. امیر مصطفی می‌گه:

    man pishnehad mikonam k khafashon konim khiale hame ro rahat konim 🙂

  18. به نظر من بهترین راه برای عکس العمل نشان دادن به رفتارهای افراد و همکاران آزار دهنده این هستش که خودمون را جای آنها قرار دهیم. ببینیم چه چیزی باعث ناراحتی آنها شده است و یا چه رفتاری از طرف چه کسی باعث شده که عصبانی شوند. چونکه ما نمی دانیم علت رفتارهای آنها چیست پس هر گونه عکس العملی که منجر به افزایش تنش بشود مشکلات را زیاد خواهد کرد. پس نباید سریع قضاوت کنیم و عکس العمل نشان دهیم. خودمان را جای او بگذاریم و ریشه تنش را پیدا کنیم.
    ممنون از شما

  19. سلام
    جالب بود، حس های مشترک.
    بتده خودم با این موضوع خیلی درگیر بودم تا اینکه یک روز تصمیم گرفتم.
    تصمیمم از یک تاکسی شروع شد، همیشه از اینکه راننده ها باقیمانده پول را برنمی گرداندند ناراحت می شدم، به این خاطر که فرد به حق خودش راضی نیست و اینکار را زرنگی می داند، تا اینکه یک روز دیدم چقدر به خاطر این اپیدمی جوش میزنم با خودم گفتم، از امروز یا درجا اعتراض می کنی یا دیگه نه فکرش را میکنی و نه در مورد اون راننده بد میگی، این مشکل من بوده، اون شاید فراموش کرده و خاموشی من دلیلی نداشته.و از آن روز خم این کار را اجرایی کردم و خیلی خوشحالم.
    در محیط کار هم دقیقا این موضوع را در پیش گرفتم، اگر احساس اهانت و یا موضوعی می کردم در دم اعتراض خود را در ابتدا به روش غلط و بعدتر ها با روش های صحیح انجام دادم.
    و یک تکنیک دیگه به کار بذدم و اون حمله به جای دفاع بود، البته فکر بد نکنید.
    طنز را چاشنی رفتارم کردم و هم به خودم و هم به دیگران خوش می گذرد و اینگونه افراد هم فاصله خود را به خاطر روحیه بسیار بالای من، بیشتر کردند.
    البته این طنز کاملا در چهارچوب و با رعایت ضوابط بود و یک جورایی مدیون مهران مدیری هستم.
    به هر حال با آغوش باز همه این عزیزان دل که شما فرمودید را الان می پذیرم.
    با تشکر از شما به خاطر مقاله نوستالوژیک تان.

  20. واقعا اگر در محیط کار آرامش نداشته باشیم تحمل محیط کار خیلی سخت و طاقت فرسا میشه

  21. حسن زاده می‌گه:

    منم با یکی از همکارانم مدتها کنتاکت داشتم تا اینکه یه بار نشستم و سنگهام رو با خودم وا کردم و دلم رو نسبت بهش خالی کردم

  22. علیرضا جعفری می‌گه:

    هر تجربه ای هر چقدر خوب و یا بد میتونه بعنوان تجربه و برگ برنده هر فردی باشه.
    عالی بود استاد

  23. سارانگ می‌گه:

    سلام
    متشکرم از این مطلب مفید.
    مواردی که نوشتید خیلی خوب و کاربردی است، متشکرم
    من هم یک راه حل اضافه می کنم:
    – در این شرایط کلاه خودمان را قاضی کنیم و بنشینیم و روی یک کاغذ بنویسیم که «من چه بدی های در حق او کرده ام؟» و یا «من چه کاری انجام دادم که فلان روز فلانی آن واکنش بد را از خود نشان داد؟» این نوشتن شجاعت میخواد و صداقت اما کمک زیادی به خود ما خواهد کرد و شاید باعث شد که ما رفتارمان را تغییر دهیم و همکار بهتری بشویم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *